loading...

باشگاه فرهنگی ورزشی توفیق

ال کلاسیکو ElClásico  ،  که به نام‌های دیگری مثل ال دربی اسپانول،  ال دربی،  ال سوپرکلاسیکو و ال کلاسیک به مسابقه فوتبالی گفته می‌شود که بین دو تیم رئال مادرید و ب

ال کلاسیکو ElClásico  ،  که به نام‌های دیگری مثل ال دربی اسپانول،  ال دربی،  ال سوپرکلاسیکو و ال کلاسیک به مسابقه فوتبالی گفته می‌شود که بین دو تیم رئال مادرید و بارسلونا که دو تیم پرطرفدار اسپانیایی می باشد برگزار می‌شود. رقابت بین این دو تیم از این ناشی شده‌است که دو شهر مادرید و بارسلونا دو شهر بزرگ اسپانیا بوده، و این در حالی است که دو باشگاه موفق‌ترین و محبوب‌ترین باشگاه‌های کشور هستند. این مسابقه، یکی از بزرگترین مسابقه‌های فوتبال در جهان است که هر سال صد‌ها میلیون نفر از کشور‌های مختلف شاهد برگزاری آن می‌باشند.

اصطلاح کلاسیکو (clásico) در سال‌های اخیر رایج شده و در اصل برای مسابقه‌های مهم و تاریخی آمریکای جنوبی به کار می‌رود. این اسم به دلیل افزایش نفوذ فوتبال اسپانیایی در آن جا و همچنین تبلیغات جهانی مربوط به ال کلاسیکو، به وجود آمد.

 

تاریخچه


در دوران زمامداری فرانکو فوتبال به رقابت غمبار میان قدرت‌های سیاسی تبدیل شد. در همین دوران بود که پیروزی دور از انتظار ۱۱ بر یک در نوامبر ۱۹۴۳ به سود رئال مادرید رقم خورد که پیامد شرایطی شرم‌آور و رسوایی‌آمیز بود. مهمانان پیش از آغاز بازی با تهدید‌های خوفناکی رو به رو شده و در طول مسابقه با هراس از دستگیری روبه‌رو بوده و با همین روحیه بازی را به پایان بردند. فرانکو هوادار بی‌قیدوشرط رئال مادرید شمرده می‌شد و باشگاه را به آلت دست سیاست هایش تبدیل کرده بود. در واقع رئال دیگر نه تیمی ورزشی که سفیر سیاست‌های فرانکو بود.

اگر چه رئال امروزه دیگر "equipo del régime" تیم حکومتی که بازیکنانش پرچمداران دیکتاتوری بودند، شناخته نمی‌شود، ولی بسیاری از بارسلونایی‌ها با گذشت بیش از سه دهه از فروپاشی دیکتاتوری در سال ۱۹۷۵ رقیب را دست‌کم نماد تمرکزگرایی اسپانیایی می‌دانند. تمرکزگرایی که با خودانگاره کاتالانی‌ها از خودمختاری و استقلال مغایرت دارد و شالوده‌اش بارسلونا را "ارتش غیرمسلح نمادین کاتالونیا" می‌داند. این دست کم برداشت مانوئل واسکز مونتلبان، نویسنده کاتالانی از بارسلوناست. به نوشته او هر برد برابر حریف "نشانه‌ای سیاسی" منظور می‌شود. شاید از همین‌رو بود که سانتیاگو برنابئو، رییس سالیان دور باشگاه رئال مادرید رابطه خوبی با حکومت داشت.

۱۷ فوریه ۱۹۷۴ در ناخودآگاه کاتالونیا نماد پایان دوران فرانکو به شمار می‌آید. برتری ۵ بر صفر بارسلونا در سانتیاگو برنابئو از سوی مادریدی‌ها خفتی ورزشی تلقی شد. دیکتاتور نزدیک به دو سال پس از آن شکست در روز ۲۰ نوامبر ۱۹۷۵ جان داد. بارسا همزمان با گذار به دموکراسی توانست نام اصلی را بازیابد. آبی – اناری‌ها پیش از این با عنوان اسپانیایی Club de futbol و نه به نام اصلی و انگلیسی Football club Barcelona خوانده می‌شدند.

شاید درست از همین رو پیوستن لوئیش فیگو به رئال مادرید سراسر نابخشودنی بود. بازیکن پرتغالی که روزگاری محبوب کاتالانی‌ها بود و می‌گفت، هیچگاه پیراهن رئال مادرید را به تن نخواهد کرد. ولی همین بازیکن در سال ۲۰۰۰ و در آغاز هزاره سوم میلادی زیر حرفش زد و در ازای رقمی بیش از ۳۰ میلیون یورو روانه پایتخت اسپانیا شد و پیراهن رئال مادرید را به تن کرد. از وی در بازگشت به نوکمپ با "کله خوک" استقبال شد و در جریان بازی زمانی که قصد داشت ضربه کرنری را به دروازه بارسا بفرستد، باید چند دقیقه منتظر می‌ماند تا خشم هواداران بارسا اندکی فروکش کند. در روز‌های بعد مسابقه که با تساوی بدون گل دو تیم به پایان رسید و گل سالمی هم در طول بازی مردود اعلام شد، تئوری توطئه همیشگی باز هم بر سر زبان‌ها افتاد. فرضیه‌ای که ریشه در دوران استبداد دارد.

در مقابل مادریدی‌ها، کاتالانی‌هایِ به باور آن‌ها تجزیه طلبِ غیرمسلح و متکبر را به دیده تردید می‌نگرند و این‌گونه استدلال می‌کنند که تمام اسپانیا از جمله مادرید در دوران دیکتاتوری در امان نبود و از رنج و دردهایش نصیب و بهره‌ای داشت. به دلیل ظلم و ستم گسترده و سراسری کاتالانی‌ها از امتیاز ویژه‌ای برخوردار نیستند و بازیکنان رئال مادرید از آن رو قهرمانی‌هایشان را با پرچم اسپانیا جشن می‌گیرند که نمادی است در برابر ادعا‌های استقلال طلبانه.

 

دلایل اختلاف


در ادامه به دلایل اختلاف و ریشه‌هایی که باعث افزایش حساسیت‌های این مسابقه شد، پرداخته می‌شود.  

رقابت منطقه‌ای
یکی از دلایل اختلاف بین دو تیم رئال مادرید و بارسلونا، مربوط به مناطقی است که هر یک از این دو تیم در آن‌ها واقع شده‌اند؛ این دو منطقه با هم منازعاتی داشته‌اند. رئالی‌ها در منطقه کاستیا حضور دارند و تیم رقیب در منطقه کاتالونیا. در واقع رقابت این دو تیم فوتبالی، تا حد زیادی از اختلافات سیاسی بین کاستیایی‌ها و کاتالان‌ها ناشی می‌شود و نویسنده‌ای آن را جنگ داخلی اسپانیا نام گذاشته‌است. البته امروزه رقابت بین دو تیم عمدتاً به بازی‌های رو در رو معطوف شده‌است و کمتر می‌توان از آن دشمنی‌های گذشته سراغی یافت.

 

ژنرال فرانکو
در طول حکومت ریورا و بخصوص ژنرال فرانکو (۱۹۳۹–۱۹۷۵)، بیشتر مذاهب و گونه‌های مختلف زبان به جز مربوط به مردم کاستیا، تضعیف شدند.

به همین دلیل بود که مردم کاتالان به تیمشان لقب «فراتر از یک باشگاه» را دادند. در واقع مردم آن منطقه، تنها راه مقابله با فرانکو و بیان کردن مخالفت‌های خود را، پیوستن به باشگاه بارسلونا‌ می‌دانستند، چون هم ریسک کمتری داشت و هم کاملاً قانونی بود.

 

دی استفانو
در دهه ۱۹۵۰، رقابت بین دوتیم رئال مادرید و بارسلونا بسیار بیشتر از قبل شد. جاییکه آلفردو دی استفانو ستاره آن روز‌های فوتبال بود و هر دو باشگاه قصد خریدش را داشتند. پس از درگیری و تلاش‌های فراوان، سرانجام دی استفانو به رئال پیوست که اتفاقاً یکی از عوامل اصلی موفقیت‌های تیمش در آن زمان شد. وی همچنین با زدن ۱۸ گل به بارسلونا، بعد از لیونل مسی بیست و شش گله در رده دوم بهترین گلزنان تاریخ الکلاسیکو‌ها محسوب می‌شوند.

بزرگترین بازی های ال کلاسیکو

بارسلونا و رئال مادرید امروز در نوکمپ اولین ال کلاسیکوی فصل جدید را برگزار می‌کنند. برخی از هواداران جدید دو تیم زمانی که صحبت از پیروزی‌های بزرگ الکلاسیکو به میان می‌آید به یاد پیروزی 5-1 بارسا در دو سال پیش میافتند که با درخشش لوئیس سوارز و هت تریک او اتفاق افتاد. اما این به هیچ وجه بزرگترین پیروزی در تاریخ ال کلاسیکو نبوده است.

 

1538042

 

بزرگترین پیروزی تاریخ این دیدار بزرگ حدود 80 سال پیش در فصل 1942-1943 اتفاق افتاده و با پیروزی 11-1 رئال مادرید مقابل بارسا همراه بوده است. این بازی عجیب و غریب روز 13 ژوئن 1943 در نیمه نهایی جام حذفی اسپانیا انجام شد.

 

بارسلونا که بازی رفت را 3-0 برده بود با امید بالا به مصاف رئال رفت. اما در پایان نیمه اول بازی 8-0 به سود رئال بود. رئالی ها در نیمه دوم هم سه گل زدند تا تک گل بارسا در این نیمه نتیجه را 11-1 کند.

 

1538040

 

دومین پیروزی بزرگ تاریخ ال کلاسیکو هم به سود رئال مادرید رقم خورده است. رئالی ها در سال 1935 هم موفق شدند بارسلونا را 8-2 شکست دهند تا یک پیروزی شیرین با اختلاف شش گل را به نام خود در تاریخ ال کلاسیکو ثبت کنند.

 

بزرگترین پیروزی بارسا در ال کلاسیکو در سال 1950 و با پیروزی 7-2 بارسا مقابل رئال اتفاق افتاد. بارسا در فصل 2010-2011 هم موفق شده حریفش را 5-0 از پیش رو بردارد. دیگر پیروزی بزرگ بارسا پیروزی 6-2 مقابل رئال در سال 2009 بوده است.

 

البته در دوران اخیر آمار پیروزی‌های بارسا بیشتر از رئال بوده است. مهمترین پیروزی در سالهای اخیر پیروزی 6-2 بارسا در سال 2009 و در دوران مربی گری پپ گواردیولا است. پیروزی 5-0 بارسا در فصل 2010-2011 که در دوران پپ گواردیولا اتفاق افتاد هم از مهمترین پیروزی‌های اخیر بلوگرانا است.

 

1538041

بهترین گل های ال کلاسیکو

در این بخش برخی از جذاب ترین و به یاد ماندنی ترین گل های تاریخ ال کلاسیکو از سال 2000 به بعد را بررسی خواهیم کرد.

 درگیری های ال کلاسیکو

ال کلاسیکو به دلیل حساسیت های بسیاری که دارد همواره با حواشی و درگیری های بسیاری همراه بوده که در ادامه گزیده ای از این تنش ها و درگیری ها را قرار خواهیم داد.

درباره بیوگرافی ,
یاسر عطارباشی بازدید : 818 دوشنبه 12 آبان 1393 زمان : 15:03 نظرات (0)
مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

کد امنیتی رفرش
اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • آمار سایت
  • کل مطالب : 282
  • کل نظرات : 17
  • افراد آنلاین : 6
  • تعداد اعضا : 13
  • آی پی امروز : 320
  • آی پی دیروز : 370
  • بازدید امروز : 693
  • باردید دیروز : 769
  • گوگل امروز : 78
  • گوگل دیروز : 117
  • بازدید هفته : 2,455
  • بازدید ماه : 23,201
  • بازدید سال : 37,280
  • بازدید کلی : 414,851